Ofiarowują dziewictwo Jezusowi

Na całym świecie jest ich kilka tysięcy. W Polsce kilkaset. I choć stan dziewic i wdów konsekrowanych w Kościele jest starszy od zgromadzeń zakonnych – już na początku II wieku młode dziewczęta i owdowiałe mężatki ślubowały, że nie wyjdą za mąż i poświęcą się modlitwie – na wiele wieków został zapomniany.

Od ćwierć wieku w Polsce

Kościół powrócił do konsekracji dziewic w latach 60. ubiegłego stulecia dzięki papieżowi Pawłowi VI, a w 1994 r. w czasie Synodu Biskupów w Rzymie, Jan Paweł II przypomniał o praktyce wdowieństwa konsekrowanego. Pierwsza konsekracja dziewicy w Polsce odbyła się ćwierć wieku temu. S. Józefa Szłykowicz przez wiele lat była jedyną przedstawicielką tej formy życia konsekrowanego w naszym kraju. Kolejne kobiety zaczęły składać podania z prośbą o biskupią akceptację ich wyboru. Trzy takie podania przyjął w ostatnim czasie wrocławski biskup pomocniczy, o. bp Jacek Kiciński, który jest odpowiedzialny za życie konsekrowane w archidiecezji wrocławskiej.

Jaka jest różnica pomiędzy dziewicą konsekrowaną, a siostrą zakonną?

Konsekracja, czyli złożenie ślubów czystości jest tym, co łączy różne formy życia „poświęconego Bogu”. Najprościej rzecz ujmując – siostra zakonna jest członkiem zakonu lub zgromadzenia zakonnego, która porzuca życie w świecie, by poświęcić się Bogu. Ma być ,,znakiem” dla świata. Powołaniem świeckich konsekrowanych jest być ,,zaczynem”, który przemienia świat od wewnątrz.

Różnicę między zakonnicami a dziewicami konsekrowanymi opisał ks. Krzysztof Konecki, podczas referatu wygłoszonego na Sympozjum poświęconym indywidualnym formom życia konsekrowanego „Miłować Sercem Chrystusa” w Peplinie. – Zasadnicza różnica wynika z różnych podstawowych linii teologicznych zawartych w dwóch obrzędach: profesji zakonnej i obrzędu konsekracji dziewic. Życie zakonnicy polega na pogłębieniu powołania chrzcielnego i w konsekwencji wymiaru kościelnego. W wypadku dziewicy konsekrowanej akcent położony jest na pierwszym miejscu na bycie nadprzyrodzonym znakiem miłości oblubieńczej Chrystusa do Kościoła i na drugim miejscu bycie znakiem życia przyszłego, bycie obrazem eschatologicznym Oblubienicy niebieskiej – tłumaczył.

Kto może zostać dziewicą konsekrowaną?

Dziewicą konsekrowaną może zostać kobieta po 25. roku życia, która nigdy nie zawarła małżeństwa ani jawnie nie przeczyła czystości w swoim życiu. Nie może więc np. dziewicą konsekrowaną zostać nawrócona prostytutka. By zostać dziewicą konsekrowaną, należy zgłosić się do biskupa i przejść kilkuletnie przygotowanie.

Obrzęd konsekracji

Jak trafnie zauważa Colombotti u dziewicy konsekrowanej na plan pierwszy wybija się miłość typu oblubieńczego, u zakonnicy typu diakonalnego, a więc służebnego. Podczas obrzędu konsekracji dziewic celebruje się miłość typu oblubieńczego, a więc podkreśla się aspekt jednoczący w miłości.

Po kilkuletnim przygotowaniu kobiety ślubują wytrwanie w dziewictwie, zaś wdowy, że do końca życia nie wyjdą ponownie za mąż i będą żyły w czystości.

Jak zaznacza o. bp Jacek Kiciński, kobiety decydujące się na obrzęd konsekracji przyjmują szczególną posługę i zadanie w Kościele. Jako szczególny wzór na drodze dziewictwa i wdowieństwa kapłan wskazuje na Maryję. Ona przeszła wszystkie etapy życia kobiety: dziewicy, oblubienicy, matki i wdowy. – Maryja uczy jak zaufać Panu Bogu, jak przyjąć Jego wolę oraz w jaki sposób realizować postawę wierności. Życie konsekrowane to nieustanne wpatrywanie się w Jezusa. To słuchanie Jego słów i naśladowanie Jego życia – mówi o. bp Jacek dodając, że poprzez konsekrację kobiety stają się widzialnym znakiem dla dzisiejszego świata, który bardzo często pokazuje, że życie poświęcone Bogu jest bez sensu i nie ma w nim miejsca na dziewictwo, na konsekracje, a wdowieństwo bardzo często przeżywane jest jako tragedia i rozłąka. – Wybierając Jezusa kobiety stają się szczególnym znakiem w Kościele i w dzisiejszym świecie – akcentuje wrocławski hierarcha.